blageur, stoefer, dikke nek, blaze, blagaai

Woordenboek der Nederlandsche Taal: wiester

• wijster: in het West-Vlaams als eerste lid in eenige samenstellingen aangetroffen verbaalabstractum behoorend bij weisteren.
• Wiestergaai, wijstergaai: druktemaker, windbuil, dwaas, zot.
• Wiesterkapeel(e), wijsterkapeel(e), overhoop, door elkaar, in de war, verspreid, wanordelijk.

< Middelnederlands: weisteren, weinsteren, westeren, wesseren. Mogelijk van weieren, een nevenvorm van waaieren: zich veel, onrustig bewegen, beweeglijk zijn,
onrustig heen en weer lopen,
veel, druk gebaren (met de armen, bij het spreken e.d.)

zie ook wezzeren