(verouderd) soort, aard

zie ook aartjoen, artsoen

Woordenboek der Nederlandsche Taal: aartsoen:

1. Aard, slag, soort. Nog in het westvlaamsch (De Bo 1873).
   Door v ledicheyt alle dinck te quist gaet Ghy sijt een slecke van luyen aertsoene, Antw. Sp. 252 (1562)
2. Als collectivum: de menschen van een bepaalde soort. Vervolgens ook: iemand van een ongunstige soort. Niet meer in gebruik.