Dit artikel werd nog niet redactioneel bewerkt en daarom kan de kwaliteit ontoereikend zijn.
Definitie
Status:Onbekend
de oude pluimen of haren verliezen, ruien
vnw: ruien, van veren of haren wisselen
Woordenboek der Nederlandsche Taal: ruiven: Het in Zuid-Nederlands van ouds gebruikelijke woord voor het in Noord-Nederland gebezigde Ruien. Bij Plantijn (1573) en Kiliaan zoekt men ruyden of ruyen tevergeefs; men vindt daar ruyven, dat nog in Zuid-Nederland bekend is. Oorsprong onbekend.
Van Dale online: (gewestelijk), ruien
West-Vlaanderen: muiten
Voorbeelden
Als onze kippen ruiven leggen ze geen eieren.
"De konijnen waren aan het ruiven, als je die vastpakt verliezen ze veel haren. (vrt.be)
De kat ruift en ik krijg een vriendschapsverzoek van een man die DEWAERHEID heet. (demorgen.be)
Toegevoegd door la_rog - VL-WBK 1.0
Gepubliceerd op 22 Feb 2025 Laatst bijgewerkt op 18 Dec 2025