Van Dale 2015 online:
nog als eer­ste lid in een aan­tal, in schrijf­taal, ge­wes­te­lij­ke taal en [Bel­gisch-Ne­der­lands] ge­wo­ne, maar in de al­ge­me­ne taal wei­nig of niet meer ge­bruik­te scheid­baar sa­men­ge­stel­de over­gan­ke­lij­ke en on­over­gan­ke­lij­ke werk­woor­den, die be­te­ke­nen: door de in het twee­de lid ge­noem­de han­de­ling ver­bin­den of ver­bon­den wor­den of zijn: aan­een­bin­den, aan­een­boei­en, aan­een­bou­wen, aan­een­brei­en, aan­een­draai­en, aaneendrukken, aan­een­flan­sen, aaneenfoefelen, aaneenfröbelen, aaneengorden, aan­een­gren­zen, … aan­een­klit­ten, …

zie ook aaneen; aan­een­brei­en, aaneenflansen, aaneengrenzen, aaneengroeien, aaneenhangen, aaneenklitten, aaneenkoeken, aaneenkoppelen, aaneenlassen, aaneenlijmen, aaneennaaien, aaneennagelen, aaneenpinnen, aaneenplakken, aaneenpraten, [aaneensmeden], [aaneenvoegen]

opm: aaneenrijgen (ook fig.), aaneenschakelen zijn blijkbaar wel SN