verschietachtig

Definitie

Status:Onbekend

-om van te verschieten, om van te schrikken, iets wat plotseling, maar niet blijvend, schrik teweegbrengt
-ook: vlug verschieten, gezegd van mensen of dieren

Woordenboek der Nederlandsche Taal ([wnt]): (Vl.-België). De neiging hebbend gauw te schrikken, ontsteld te raken, bang te zijn. Ook van paarden.

Typisch Vlaams: Geen Algemeen Nederlands; Gangbaarheid: 1; Vlaamsheid: 3

Van Dale: BE; spreek­taal

zie ook verschietelijk

Voorbeelden

"Weet u niet wat verschietachtig is?. Stel, u fietst voorbij een geparkeerde auto en de deur van die auto gaat plots open en u kunt een aanrijding nog net vermijden. Wel, dat is nu verschietachtig." (Drs. Johan Happolati, 'Verschietachtig' moet in de Dikke Van Dale)

Onze Jeroen is heel verschietachtig. Hij laat regelmatig iets vallen van 't verschieten.

Toegevoegd door aliekens - VL-WBK 1.0

Gepubliceerd op 06 Dec 2025 Laatst bijgewerkt op 18 Dec 2025