giechelen, lachen

Woordenboek der Nederlandsche Taal ([wnt]): Giechelen
Van dezelfde basis als gijbelen, giebelen en gibbelen.
[Gewestelijk] in Vl.-België. schuerm. (1865-1870).

• Ze zagen er een verdachte toespeling in op de meisjes, omdat een paar jonge blaren aan 't gibberen gingen, Claes, De Witte (1920).
• Op die achterste banken werd er altijd gewesterd (westeren) en gegibberd door eenige jonge mannen, Claes, Fanf. (1924).

zie ook gegibber, gibber, gibberzjat