Maaslandse seizoensarbeiders (arme kleine boeren en dagloners) die eind 19e begin 20e eeuw naar de leemvelden in Duitsland gingen om te werken in de steenbakkerijen om hun karige inkomen wat op te vijzelen. Door de opkomende industrie in Duitsland was er grote behoefte aan arbeidskrachten. Met de komst van de kolenmijnen nam de noodzaak over de grens te gaan af. (Veel Duitse woorden en uitdrukkingen zullen in die tijd aan het Limburgs toegevoegd zijn)