deksel van een pot, of ander recipiënt, ook van een kachel (stoof)
uitspraak: de h wordt niet aangeblazen: ulle

Woordenboek der Nederlandsche Taal, bij hul:
Middelnederlands hulle. Eene afleiding van den stam van helen.
4. Deksel, in West-Vlaanderen. Zie De Bo (1873);
In enkele spreekwijzen.

• Er is geen potje of er past een hulleken op, niemand zoo zonderling, of hij vindt wel iemand, die bij hem past (een vriend, eene vrouw).
• Dat sluit gelijk een hulle op de zee, dat sluit in het geheel niet; dat slaat als een tang op een varken.

zie ook ullegie