Definitie

Status:Onbekend

houdt het midden tussen treiterend ruzie maken en van mening verschillen, kibbelen

Woordenboek der Nederlandsche Taal: Een in dialecten voorkomend woord, dat daarnaast de vormen steggelen en stachelen, staggelen vertoont (zie b.v. Schuermans (1865-1870)). Volgens De Jager is het een frequentatieve vorm bij Steken, waarbij de ch op Hoogduitse invloed wijst (hd. stechen: als term in 't kaartspel); voor de vormen met a wil Schuermans denken aan hd. stacheln: steken.

Voorbeelden

Treiter elkaar niet zo, hou op met dat stechelen!

Toegevoegd door DeCroes - VL-WBK 1.0

Gepubliceerd op 10 Aug 2021 Laatst bijgewerkt op 18 Dec 2025