(In Vl. ) Vrucht die voor den tijd afvalt, „rapeling”. || Valling .... Een appel, eene peer of andere vrucht die van den boom afvalt eer zij haren wasdom heeft, De Bo (1873). Valling, gevallen ooft, Aant. v. Gezelle (Bavikhove, ± 1890). — De koster van Lembeke had veertien vallingen en hij bakte er een tate van, Schuerm. (1870). Als het veel waait, zijn er veel vallingen te rapen, De Bo (1873). Die vallingen zijn beter of die ge groen aftrekt (Nukerke, 1944).

zie andere betekenis van valling