het voetpad of stoep

WNT bij sponde, derde betekenis:
3. Rand van de verhooging van een plaveisel of trottoir, richel.
Ghewrocht bi J. den temmerman an de sponden van der kelchiede, Invent. v. Br. Vlaanderen, 1384-1407.
In denzelfden zin sponne.
Dat het paveyssel ende de sponnen tot den casseyweg sullen getrocken worden uyt de naest gelegene steenputten ende rotsen, aangeh. Invent. v. Brugge (16de eeuw). Zoo nog heden in het WVlaamsch; zie De Bo

De Bo, Westvlaamsch Idioticon (1873)

• De sponde van eene kalsijde of steenweg is
  de zoom bestaande uit eene rij groote en lange
  schorren die de kalsijdesteenen beletten van uit
  te wijken, fr. la bordure d'une chaussee.
  Hij is doodgevallen met het hoofd op de sponde van de
  kalsijde.

zie ook: bolje