woordenboek der Nederlandse taal (wnt):
Wsch. een oorspr. in Z.-Nederl. (Vl.) gevormd woord, mog. een ontleening van fr. classique (1910) `belangrijke wielerwedstrijd' (ESNAULT, Dict. Hist. des argots français 169 a (1965)) met aanpassing van het suffix en toevoeging van -er (VII) of een afl. van klassiek (classiek) met -er (VII), in beide gevallen onder invloed van andere in het vl. gangbare woorden op -(iek)er. Voor zoover uit het materiaal op te maken valt, moet het woord stammen uit de zndl. wielertaal en is het, net als andere vl. wielertermen (afzien, recupereeren enz.), via de nndl. wielertaal in de alg. t. terecht gekomen.
(…)
Het hier behandelde woord klassieker is bovendien een jong 20ste-e. woord van vl. origine dat vermoedelijk nooit in de spelling *classieker heeft bestaan.

1. (Sport) Belangrijke, traditioneele en met een zekere regelmaat gehouden sportwedstrijd.
2. (Kunst) Creatief product van een kunstenaar of uitvoerend kunstenaar (resp. een groep van derg. personen) dat vanwege zijn (vermeende) kwaliteit ook in lateren tijd door een relatief groot publiek gewaardeerd wordt; succesnummer; inz.: lied dat telkens weer ten gehoore wordt gebracht, boek dat telkens weer gelezen wordt, tooneelstuk dat repertoire houdt, film die telkens weer vertoond wordt.

Opm: Aan betekenis 2 kunnen ook bv. gerechten toegevoegd worden

zie ook Vlaamse klassieker, Ardeense klassieker