Definitie

Status:Onbekend

wegjagen, verjagen

Van Dale: BE; spreek­taal weg­ja­gen, ver­drij­ven: iem. bui­ten jas­sen

[wnt]: In de bet. verjagen, wegjagen, ~ in Zuid-Nederland gewoon, met Fransche uitspraak van de j —, ontleend aan fra. chasser?

zie ook buitenjassen, eruitjassen

Voorbeelden

Het degoutante gedrag van die klant zat hem zo hoog, dat hij hem uit zijn zaak heeft gejast.

Ze heeft de hond van de buren weg gejast.

"Ik zou dieë jassen, as hij in mijn huis moest komen", Cornelissen-Vervliet (1899)

Toegevoegd door fansy - VL-WBK 1.0

Gepubliceerd op 30 Nov 2024 Laatst bijgewerkt op 18 Dec 2025