klei
aarde die water ophoudt

uitspraak: kliette, met nadruk op dubbele t

Middelnederlands Woordenboek: clijt: klei, kleiaarde

WNT: klijte
Verwant met Klei; vergelijk engels dialect clayt en hoogduits (16de e.) kleit.
Klei, aarde die vet en taai is; als stofnaam, en in collectieven zin: grond die uit klei bestaat. In Vlaanderen.
Klijte, klijt. vetus. Fland. Argilla, Kiliaan (1599).
"'t Is hellende klijte waarin ze cosijn C. begraven hebben", Loquela (1907).
"De peerden trokken den steegen ploeg door 't kleverige klijt", Stijn Streuvels, Minnehandel (1903).

Klik op de afbeelding

Kneden van klyte