"Na de vrede met Nederland in 1839, besliste Pierre Emmanuel Chazal, toenmalig minister van Oorlog, in 1845 dat het Kamp van Beverlo een permanent militair kamp zou worden. Er zou alleen nog in goede baksteen en vast materiaal gebouwd worden. Eén jaar later zond hij de compagnie 'sans floche' (alle militairen uit die tijd droegen een kaki-muts met floche, waar ze bijzonder fier op waren. Bij soldaten die door de krijgsraad veroordeeld waren, werd de floche van de muts afgenomen) een tuchtcompagnie, naar het kamp om het zand van de heide tot op de turflaag weg te scheppen." (vanlut.be)

"Voor erge zaken bestond de verbanning naar de “compagnie sans floches”, officieel “boetecompagnie” genoemd. Het kwastje (floche) werd van de soldatenmuts geknipt vandaar de naam. Deze gestraften werden onderworpen aan zware oefeningen en aan het opknappen van allerlei karweien ook in de voorlinies, met als wapen een geweer zonder grendel. Kortom een zware straf." (Heemkundige kring Cuerna)