Verkeerd slikken waardoor voedsel, drank of speeksel in het verkeerde keelgat terecht komt, zodat men moet hoesten, als gevolg van rap en raweuns eten of drinken, of door te lachen.

[wnt]: bedr., wederk. en onz. zw. (in Antw. ook st.) ww. Van slikken met ver-.
?b. Onzijdig. Na de 17de e. alleen nog in Vlaams-België aangetroffen.
'Tbedrogh is in het aes daer 'tVisken aen verslickt, Huygens, Ged. (1657).
Hij verslikte aan een beetje brood, De Bo (1873).

zie ook verslikken, zijn eigen ~, sloeken, geslokken, versjloeke