iets ouds, meestal gezegd van een auto
vgl. krakken
zie ook krakkemikkel, krakkemakkig

Latijn: carucca, krakkemikkig rijtuig, ploeg
Germaanse talen: oud dier

WNT: Krak (de, m./v., ~ken): Een vooral in Z.-Nederl. gebruikelijk woord, dat waarschijnlijk verwant is met kraken of krakken.

• Een persoon of zaak die (b.v. door onderdom) minderwaardig is geworden, ”versleten” is.
• Een oud nietswaardig ding.