hark

Vroeg Middelnederlands Woordenboek: Oudste attestatie: Limburg, 1240

[wnt]: reek, reke: thans vooral in Zuid-Nederland.
Het woord is beperkt tot de volkstaal en dan hoofdzakelijk tot die van Brabant, Limburg en Oost-Vlaanderen. (Schuermans 1865-1870))
Naast reek komen ook reik en rek voor; in verschillende dialecten is bovendien het vocalisme met dat van riek samengevallen, waarmee reek ook in betekenis nauw verwant is.
Reecke, oft gritsel. Vn rasteau pour rasteller le foin, Plantijn (1573).