Bezittelijke voornaamwoorden in combinatie met een mannelijk zelfst.naamw. krijgen in de spreektaal een extra -e of wanneer het zelfst.naamw. met een klinker of met een b, d, t of h begint een -en. (Voor een juistere toedracht zie regel nen)

Ook varianten en uitspraakvarianten volgen deze regel: olle(n), ullië()n

mijne(n), menne(n), ...
uwe(n), awe(n), ... (niet: jouwe(n))
zijne(n), zenne(n), ...
hare(n), (h)oare(n), (h)eure(n), ...
onze(n)
jullie maar niet jullieë(n), wel: olle(n), ullië(n), elle(n), ...
hunne(n)

soms ook voorafgaand met het lidwoord 'de' (maar dan gaat het niet over bezitt. voornaamw.)