priggel

de priggel, geen mv. m. znw
Definitie

Status:Onbekend

Rammel, slaag
afgeleide van priegel, komt van het ww. priegelen, wat slaan betekent.

Dit is een zeer oud dialectwoord waarvan ik niet weet of het zelfs nog gekend is.

Woordenboek der Nederlandsche Taal: priegelen:
Slaan, een pak slaag geven. Pak slaag, stokslagen.
Thans in Nederland in onbruik.
Etymologie zoals krijgen (mnl. crigen) in vorm en beteekenis groote overeenkomst met de hier besproken wortels; ook is het, evenals de van 'prîg' (prîh, prîk) gevormde woorden.

zie synoniemen bij pandoering

Voorbeelden

Hij had aan de kersen gezeten en toen heeft hij nog priggel gehad van den ouwe.

Toegevoegd door Marcus - VL-WBK 1.0

Gepubliceerd op 02 Sep 2021 Laatst bijgewerkt op 18 Dec 2025