Definitie

Status:Onbekend

een bebouwde heuvel omringd met een gracht

Woordenboek der Nederlandsche Taal: motte
— daarnaast ook mot. Uit frans mote, thans motte.
?Hoogte, heuveltje, en ook wel: kasteel daarop staande. Alleen in Zuid-Nederland. De vorm mot, motte is ontstaan uit den jongeren Franschen vorm. Zie mote bij De Bo (1873), mot bij Cornelissen-Vervliet.

Millen Toem
Motheuvel in Millen

Voorbeelden

Hier en daar is er nog een mote te zien, zeker in WVL, meestal zijn de gebouwen verdwenen.

Motestraat, de Mote 'restaurant, zijn wellicht verwijzingen.

Toegevoegd door Kastanjeoog - VL-WBK 1.0

Gepubliceerd op 05 Aug 2021 Laatst bijgewerkt op 18 Dec 2025