kwikkelen

ww., kwikkelde, gekwikkeld
Definitie

Status:Onbekend

wankelen, wiebelen, niet stabiel staan

Woordenboek der Nederlandsche taal: Kwikkelen, als bedr. en onz. ww. hier en daar in Zuid-Nederland bekend voor: heen en weer gaan, schommelen, ”hangend wiggelen of wiegelen”, en derg.

Van Dale 2013 online: gewestelijk

zie ook: kwikkel, kwikken, kwakkelen

Voorbeelden

Die leer kan kwikkelen als ik erop kruip. Wilt ge die dan eens goed vasthouden, dan kan ik er niet mee omkippen.

Toegevoegd door fansy - VL-WBK 1.0

Gepubliceerd op 05 Aug 2021 Laatst bijgewerkt op 18 Dec 2025