werd vroeger gezegd van een baby die mager was en geen eetlust vertoonde en alleen maar huilde

< Middelnederlands criepen

Woordenboek der Nederlandsche Taal: kriepen: Vermoedelijk een klanknabootsend woord; het wordt inzonderheid in Vlaanderen gebruikt.

1. Benaming voor verschillende piepende geluiden, door dieren en zaken voortgebracht.
2. Van menschen: klagen, kreunen, b.v. uit kleinmoedigheid of vreesachtigheid, of als gevolg van een gevoel van onwelheid.