Dit artikel werd nog niet redactioneel bewerkt en daarom kan de kwaliteit ontoereikend zijn.
Definitie
Status:Onbekend
stotteren, niet uit zijn woorden geraken
zie ook doddelaar
Van Dale online: gewestelijk
Woordenboek der Nederlandsche Taal: doddelen: > duits: doddeln
- Met eene dubbele, dikke of zware tong spreken, lallen. In Z.-Ndl.
- Lallende uitbrengen: ”Ik k. … k. … kan d. … d. … der niet aan doen”, doddelde (de dronken man), de mont en de cock, Vl. Vert. (1898).
Voorbeelden
Als hij danig moe en afgepeigerd was, gebeurde het dat Gust begon te doddelen.
Toegevoegd door haloewie - VL-WBK 1.0
Gepubliceerd op 09 Jul 2025 Laatst bijgewerkt op 18 Dec 2025