wild doen, met veel lawaai opjagen

komt van: Batavier - Batavieren.
Batavier was een lid van een vroegere Germaanse stam.
De Batavieren werden door de Romeinen met veel geweld veroverd.
Zowel Gaius Julius Caesar als Tacitus en Gaius Suetonius Tranquillus maken melding van deze stam, die geleefd heeft in de Rijndelta in het huidige Nederland. Caesar noemde de Bataven terloops in zijn Commentarii de bello Gallico: zij zouden op een eiland (insula Batavorum) wonen daar waar de Maas en de Waal bij elkaar kwamen, 80 Romeinse mijlen van de monding van de rivier. Tacitus beschrijft de Bataven als de moedigste van de stammen in het gebied. (wikipedia)

afgeleid: Bataaf: sinds de 18de E. is dit de naam voor een Nederlander. Ex Latijn: batavi.

Woordenboek der Nederlandsche Taal:
Figuurlijk: It is in Batavier, een onbeschoft iemand. H. Tsjepkema (1952).

zie ook [battevieren], batavie, van uwen ~ geven, batteraaf