zwilgske = slokje
zwillegen = slokjes nemen

zie ook: zwelgstje

Mijn vader en grootvader (geboren 1888) gebruikten dit en waren afkomstig van St-Amands (Oost Vlaanderen).

Woordenboek der Nederlandsche Taal: Zwilgen: Middelnederlands swelgen:
De vorm zwilgen is nog gewestelijk in gebruik in het Land van Waas en in Belgisch-Brabant (Joos (1900-1904) en Pauwels, Aarschot (1958)). In semantisch opzicht is het woord deels synoniem met het neutralere slikken en met pejoratieve woorden als brassen, schrokken, slokken, slempen, zuipen.