werktuig om aarde weg te scheppen; om een kuil te graven.
zie ook troeffel, troefel, schoefel

Woordenboek der Nederlandsche Taal: troffel
— Troefel, truf(f)el. Middelnederlands trufel.
3. Schop- of schepvormig gereedschap dat gebezigd wordt voor het opscheppen van aarde, zand, mest, kolen, asch enz. en als tuinbouwgereedschap; de gedaante is verschillend al naar de streek en de toepassing.
Truffel, vuurschop, aschschop, Meyer, Woordenschat [1699).
— De asschen uit den hèèrd scheppen met de truffel, Cornelissen-Vervliet (Zuid-Oost. Kempen, 1903).

Klik op de afbeelding