Zelfs moe zijnde, toch nog voortgaan, meestal tegen zijn zin omdat men niet anders kan (of moet).

vnw:
•strompelen, struikelen, zich moeilijk voortbewegen
•sukkelen, knoeien

Woordenboek der Nederlandsche Taal ([wnt]): ook taffelen: Zich moeilijk voortbewegen, sukkelachtig gaan, strompelen.
"Hij taffelt daar voetje veur voetje over de' pad", Cornelissen-Vervliet (1903.
"Dat oud wijfken tjaffelt nog alle dagen naar de kerk", Aldaar.
"Hij wilde haar niet meer genaken en ging al den overkant alleen. Hij … tjaffelde op zijn zwakke beenen … en zwijgend vonden zij hun huis", Stijn Streuvels, Minnehandel (1903).

zie andere betekenis bij tjaffeln