Wat ben ik toch een bofkont, man. Vanochtend ging ik naar mijn werkplek toe, en daar stond op de hoek van de straat: een politieman. Met als enige schijnbaar levensdoel mij met zo'n licht paternalistische zwaai vanonderen het zebrapad over te krijgen. Ik zei toch maar: dank u! Die straathoek krijgt de man voorzekerst de burnout in, elk beetje appreciatie is nodig.
(column, Celia Ledoux)