brutte

bijv. naamw. zelfstandig gebruikt
Definitie

Status:Onbekend

nen brute: een wilde, heftige man
een brute: een wilde, heftige man
SN: bruut

vgl. brutzak, bruttekee, bruteur, bruttes

Voorbeelden

Seg brutte, duwt mij zo es ni, sebiet doede mij nog een maleur.

Brutte! Gooit die talloor zo es ni bij den afwas, seffens is die kapot.

Toegevoegd door fansy - VL-WBK 1.0

Gepubliceerd op 15 Jul 2021 Laatst bijgewerkt op 18 Dec 2025