Registreer als nieuwe gebruiker om het Vlaamse Woordenboek op zijn best te kunnen gebruiken. Als ingelogde gebruiker kunt ge bijvoorbeeld nieuwe termen aan ons woordenboek toevoegen, andermans definities verbeteren, en reageren op bestaande definities.
Wees welgekomen | Willekeurig | Top woorden | Recent
Dit is slechts 1 definitie voor "dierf." Bekijk alle definities.
durfde
GVD 14:
overgank. werkw.; durfde, dorst (Belg.N., spreekt. dierf); h. gedurfd
zie ook durven
Hij dierf nie meer rijden omdat ’em schrik had voor te vallen.
Het straffe is dat ge soms al eens een dubbele verleden tijd hoort: Hij dierfde dat niet te doen.
Tof!!
Ik vroeg mijn vriendin om nen alternatieve vorm van “durfde” te zeggen, en zij sprak het als “dyrf” uit (met een korte “ie”), “dierf” deed te veel aan “daerven” denken.
Daarna vroeg ik hoe ze dan de verleden tijd van “bederven” zou uitspreken, en toen wist ze niet meer of ze “bedierf” lang of zou uitspreken.
Dus wat klinkerlengtesbijstand aub!
Ik zou niet rap de verleden tijd van bederven gebruiken, tenzij het volt.deelw.: Dat vlees is bedaarfd. Als ik hem toch zou gebruiken eerder: Dat vlees bedaarfde terwijl het in de zon stond. Bedierf: bedieref, bediereven
Ingelogde gebruikers kunnen reacties aan deze definitie toevoegen.
Registreer als nieuwe gebruiker om het Vlaamse Woordenboek op zijn best te kunnen gebruiken. Als ingelogde gebruiker kunt ge bijvoorbeeld nieuwe termen aan ons woordenboek toevoegen, andermans definities verbeteren, en reageren op bestaande definities.
